Weber Etiketten: Shumë kompani paguajnë për markim që ka afat përdorimi vetëm disa orë, për shkak të shiritit të gabuar termotransfer

Pse një etiketë që duket e përsosur në momentin që del nga printeri shndërrohet në një njollë të palexueshme dy javë më vonë? Reagimi i parë zakonisht është të fajësohet printeri. Megjithatë, rezulton se në shumicën dërrmuese të këtyre rasteve ai nuk ka asnjë lidhje dhe problemi fshihet në vetë strukturën e ambalazhit. Disa fletë plastike përmbajnë përbërës që fjalë për fjalë “e lajnë” bojën nga brenda jashtë, ndërsa produkti udhëton drejt klientit ose qëndron i qetë në magazinë.

“Në biznes shpesh kërkohet një shirit universal për gjithçka, por fizika nuk funksionon në këtë mënyrë – informacioni është i mbrojtur vetëm kur materiali harxhues dhe sipërfaqja janë të përshtatura me njëri-tjetrin”, deklaruan nga Weber Etiketten Bulgaria për BalkanEngineer.com. Si pjesë e familjes globale Weber Marking Systems, ekipi i kompanisë i ndihmon prodhuesit të deshifrojnë këto procese të fshehura përpara se ato të shndërrohen në humbje, dhe një nga shembujt më interesantë të kësaj është e ashtuquajtura “diversion kimik”.

Për të kuptuar pse një etiketë humbet lexueshmërinë e saj pa ndërhyrje të jashtme, duhet të shqyrtojmë strukturën e materialeve sintetike fleksibile. Shumica e fletëve (veçanërisht PVC-ja dhe disa lloje polietileni) ia detyrojnë elasticitetin e tyre të ashtuquajturve plastifikues. Këto janë përbërje të vogla me peshë të ulët molekulare (shpesh nga grupi i ftalateve), të cilat futen midis zinxhirëve polimerikë për t’u dhënë atyre lëvizshmëri. Problemi është se këto molekula nuk janë të lidhura kimikisht me materialin. Ato janë në lëvizje të vazhdueshme dhe, nën ndikimin e temperaturës ose të kohës, në mënyrë të pashmangshme fillojnë të migrojnë drejt sipërfaqes. Kur arrijnë shtresën e sipërme, ato përplasen me informacionin e printuar dhe këtu nis procesi i “diversionit kimik”.

Prandaj, nëse për printimin është përdorur një shirit standard termotransfer me përbërje me bazë dylli, plastifikuesit që migrojnë e njohin atë si një mjedis kimik të përputhshëm. Rezultati është një printim që duket ideal, por që fshihet me kontakt minimal, duke lënë nën të një substrat plotësisht të pastër.

Burimi i materialit fotografik: Weber Etiketten Bulgaria, Weber Marking Systems